Groen-gemeenteraadslid Eva Vanhoorne interpelleert maandag het Brugse stadsbestuur over het asbeststort achter het voormalige Gulf-Desmet tankstation in Assebroek. Op die plek – midden in een woonwijk, vlak naast sociale woningen van Vivendo – werd maandenlang puin gestort. Later bleek dat er heel wat asbesthoudend materiaal tussen zat. Buurtbewoners hadden dat al lang vermoed, maar kregen wekenlang geen duidelijkheid.

“Dat is op zich al ernstig,” zegt Vanhoorne. “Maar het meest ontstellende is de manier waarop werd gereageerd. Pas toen buurtbewoners de zaak op 6 juli naar de pers brachten, kwamen burgemeester, schepen Goderis en Vivendo in actie. Niet met openheid of bezorgdheid, maar met verdedigende en soms ronduit foutieve verklaringen.”

Vooral de communicatie van Vivendo noemt ze problematisch. “Vivendo stelde in een persbericht dat ze ‘niets met het stort te maken hadden’ en dat ‘de enige band met ACH Bouw een werf in de Kartuizerwijk was’. Maar dat klopt gewoon niet. ACH Bouw zette eerder o.a. al de Maalderijflat neer voor Vivendo, pal naast het stortterrein. En intussen zijn er concrete plannen voor een tweede woonblok op dezelfde site. Alles wijst erop dat dit opnieuw via een CBO-procedure zou gebeuren, waarbij een sociale huisvestingsmaatschappij samenwerkt met een vaste bouwpartner. In dit geval dus opnieuw Vivendo en ACH Bouw.”

In haar interpellatie legt Vanhoorne vijf pijnpunten op tafel:

• Was het terrein nu vergund of niet? De stad stelde eerst dat er geen vergunning nodig was om daar te storten (wat toch vreemd is, midden in een woonwijk?), maar Remondis – de transporteur die de fameuze asbeststorting uitvoerde – zegt dat het terrein wel vergund was voor opslag van grond van de werf Kartuizerwijk (Vivendo/ACH Bouw).
• Hoe kon Remondis het verschil niet zien tussen grond en asbesthoudend puin? Zeker als je weet dat net dit bedrijf zopas het exclusieve IVBO-contract kreeg voor de huis-aan-huisophaling van asbest in de regio.
• Wie neemt verantwoordelijkheid? Vivendo schuift het af op ACH Bouw, die op zijn beurt naar een onderaannemer wijst. Maar die drie partijen werken structureel samen. Dan is verantwoordelijkheid doorschuiven geen optie.
• Waarom werd zo traag gereageerd en cruciale milieu-informatie zo lang achtergehouden? De melding van het asbeststort dateerde van 7 mei. Pas op 2 juni kwam de stad inspecteren en de hoop voorlopig afdekken. De stad wist op 24 juni dat het asbest was, maar zei op 26 juni nog aan buurtbewoners dat “het onderzoek nog liep”. Pas op 3 juli kwam de officiële bevestiging.
• Was de aanpak wel veilig? De afdekking was volgens buurtbewoners ondermaats. De sanering gebeurde zonder vernevelaars, in open containers. Er zou een werkplan zijn “met alle nodige maatregelen om verspreiding van asbestvezels te voorkomen”, maar dat is nooit gedeeld.

Eva Vanhoorne: “De dienst Handhaving heeft correct gewerkt, dat zeggen ook de buurtbewoners. Maar politiek ging het fout. Geen openheid, geen empathie, geen verantwoordelijkheid. Alsof men hoopte dat dit zou passeren. Dat mag niet. We moeten hier lessen uit trekken – voor bewoners, voor het beleid én voor toekomstige samenwerkingen met private bouwpartners.

Eva Vanhoorne,
Gemeenteraadslid