Het stadsbestuur van Brugge heeft vredesactivist Wouter Mouton een factuur van meer dan 1.600 euro opgelegd voor krijtboodschappen op de Burg. Groen Brugge vindt dit een totaal disproportionele reactie en een aantasting van het recht op vreedzaam protest.



Wat zijn die krijtprotesten?



Sinds de zomer schrijven burgers en activisten elke zondag met stoepkrijt korte boodschappen op de kasseien van de Burg. "Free Palestine", "Ceasefire now", "Stop de oorlog in Gaza" – eenvoudige vredesboodschappen van mensen die weigeren machteloos toe te kijken bij de gruwel in Gaza. Het is een symbolisch protest, tijdelijk en vreedzaam: krijt verdwijnt vanzelf met regen of kan eenvoudig weggeveegd worden.



Toch besliste het stadsbestuur om de brandweerwagens uit te sturen om de slogans weg te spuiten. Activist Wouter Mouton kreeg inmiddels een eerste factuur van 1.678 euro in de bus – zonder specificatie van de kosten. Als de stad dit beleid volhoudt, dreigt hij mogelijk nog meerdere facturen te ontvangen. Dat vooruitzicht heeft een duidelijk intimiderend effect.



Vrije meningsuiting onder druk



Eva Vanhoorne, raadslid voor Groen: "Stoepkrijt is tijdelijk, vreedzaam en een manier voor burgers om hun stem te laten horen tegen oorlog en onrecht. Niemand heeft om dure brandweeracties gevraagd. Er bestaan veel eenvoudiger en goedkopere manieren om krijt te verwijderen, áls dat al nodig is. Het inzetten van de zwaarste middelen en het doorrekenen van de volle factuur is pure intimidatie."



Volgens Vanhoorne is de juridische basis uiterst wankel. "Onze grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens beschermen vrije meningsuiting en vreedzaam protest. Gemeenten mogen optreden bij overlast, maar moeten altijd proportioneel handelen. In Gent werd een gelijkaardig krijtprotest expliciet toegelaten: stoepkrijt is geen permanente schade, geen graffiti, geen misdrijf. Brugge kiest dus bewust voor de harde lijn – dat is een politieke keuze, geen juridische noodzaak."



De bulldozer van repressie



Groen Brugge ziet hierin een zorgwekkend precedent. "In plaats van het debat aan te gaan, zet dit bestuur de bulldozer van repressie in. Kritiek wordt gelijkgesteld met overlast, vreedzame krijtboodschappen worden omgevormd tot een schadepost van duizenden euro’s. Zo maak je burgers bang om hun stem te laten horen. Vandaag gaat het om krijt op de Burg, morgen misschien om een betoging, een tweet of een opiniestuk."



Protest is zuurstof voor democratie



Vanhoorne besluit:
"Protest is geen misdrijf. Vredesboodschappen zijn geen overlast. Protest is de zuurstof van een vrije samenleving. Wie dat probeert te criminaliseren, beschermt niet de orde, maar enkel zichzelf en de eigen macht tegen de noodzakelijke tegenmacht – nochtans de eerste voorwaarde van een gezonde democratie.



Opvallend genoeg kwam dit nieuws ook net naar buiten op 15 september, de Internationale Dag van de Democratie. Die avond nam burgemeester De fauw deel aan een officieel netwerkevent Dag van de democratie in Brugge over de relatie tussen burger en politicus. Terwijl hij daar mooie woorden sprak over "democratie dichtbij", liet hij tegelijk burgers die vreedzaam met krijt voor vrede in Gaza protesteerden intimideren met torenhoge facturen. Dat contrast spreekt boekdelen."