Bruno Mostrey

hou contact

Bruno Mostrey

Mijn eerste levensjaar, het jaar 1980, woonde ik in het Minnewater — hoe Brugs! Daarna verhuisde ons gezin naar Sint-Michiels, waar ik opgroeide, lagere school liep in de gemeenteschool en naar de scouts ging.

In scouts Tilleghem heb ik het hele parcours doorlopen: van kapoen tot en met groepsleider. De scouts ligt mij na aan het hart. En ik probeer het contact warm te houden, vooral via de LMT. Dit zijn de oud-scoutsers van Tilleghem die regelmatig samen een pint drinken om oude en minder oude herinnering op te halen en aan te dikken.

Na de basisschool ging ik naar de humaniora in de Josefienen. Vanaf die jaren luister ik gerichter naar muziek. Hoewel ik vele muziekgenres graag hoor, luister ik vooral naar klassieke muziek en hedendaags klassiek. Je kan me dan ook regelmatig terugvinden in het Concertgebouw. Van Bach tot Mahler, maar ook Shostakovich, Xenakis en andere 20ste eeuwse en hedendaagse componisten. Ik hou wel van de uitdaging die in die muziek schuilt: het verlegt de grenzen van perceptie en esthetische ervaring.

Ik ben grote favoriet van de betere films, ook al zijn die dan 80 jaar oud en stil. Ik kan echt genieten van Greta Garbo en Chaplin, Mae West en Buster Keaton. De filmkunst is toen uitgevonden. Uiteraard maakten ook tal van recentere films indruk op mij: Casino, The Big Lebowski en Inception — om er maar enkele te noemen.

Over literatuur zou ik lang willen uitwijden, maar laat mij hier beperken tot het noemen van mijn lievelingsschrijver: Jorge Luis Borges. Hij geeft mij een aangenaam gevoel van relativeren in tijden waarin de waan van de dag heerst. “Wie ‘s morgens de krant leest, doet dat om dat weer te vergeten of om ‘s middags een praatje te kunnen slaan.”  Maar — ik kan het niet laten — toch ook nog dit: de sappige vertelkunst van Felix Timmermans, de haarscherpe focus van D.H. Lawrence, de intelligente veelzijdigheid van Paul Claes, de beeldspraak van Dante, de Seizoenen van Clem Schouwenaars,... ze bekoren mij allemaal.

Na mijn actieve scoutsjaren ben ik in de politiek gestapt. Uiterst leerrijk en boeiend. Zo startte ik in 2007 met Jong Groen, als inhoudelijk coördinator in het landelijke bestuur. Met vrienden als Wim, Kristof, Sabine, Sarah, Katrien en anderen. Wat een dynamische groep!

Even later ben ik ook gevraagd om in de redactieraad van het tijdschrift Oikos te komen. Onder impuls van Dirk Holemans hebben we het tijdschrift uitgebouwd tot een heuse denktank met meerdere publieksactiviteiten per jaar. We voelen dat we meer en meer wegen op het debat. En daar was dringend nood aan: de wetenschappelijke rapporten krijgen te weinig forum en dat proberen we met Oikos te verhelpen.

Ook aan mijn studententijd bewaar ik heel wat leuke herinneringen. Tijdens mijn studies wijsbegeerte ging een wereld voor mij open. Niet alleen van de hersenspinsels van talrijke denkers, maar ook van het Gentse kot- en uitgaansleven.

Vele ideeën voedden toen mijn gevoel om onrechtvaardigheid aan te pakken. In een samenleving die goed in elkaar steekt, hoeven er geen mensen uit de boot te vallen. Al te vaak starten kinderen nu met minder kansen en is een serieuze tegenslag genoeg om je in armoede te storten. En we leven vandaag te veel op kosten van de toekomstige generaties.

Streven naar een duurzame en warme samenleving is voor mij geen uiting van naïviteit, maar een plicht die voortkomt uit het feit dat we allen mensen zijn die het beste proberen te maken van hun leven.

Recente blogartikels

Liever geen sociale koopwoningen in Duivenkeet

Bruno Mostrey - 02-03-2013

Groen Brugge is geen voorstander van sociale koopwoningen in de wijk Duivenkeet, zoals recent werd voorgesteld door het nieuwe stadsbestuur. Deze schieten doorgaans immers hun sociaal doel voorbij. Beter wordt voluit gekozen voor sociale huurwoningen en voor het systeem van Community Land Trusts (CLT’s), dat in Brussel en Gent al ingang heeft gevonden.

verder lezen

Opschorting alcoholverbod (tussenkomst gemeenteraad 26-02-2013)

Bruno Mostrey - 27-02-2013

Als we het advies van de politie goed bekijken, leren we dat het definitief afschaffen van dit verbod de enige logische keuze is, ondanks het feit dat dit advies letterlijk het behoud vraagt.

verder lezen
recentere artikels

Vraag het aan Bruno