alle artikels

auteurs

Waarom geen megaparking op de site Oud Sint-Jan

Korneel Sergeant - 30-09-2012

Het museum of history kreeg een andere naam en zijn plaats op de markt en dat is een goede zaak.

Daarmee is de site Oud St Jan echter nog niet gered.

De huidige meerderheid houdt voor dat zij de bevolking heeft geraadpleegd en dat er wel degelijk een megaparking mag gebouwd onder de gronden van Oud St-Jan.

Het is mijn inziens geen argument dat dit nodig zou zijn voor de uitbouw van de site tot groot congrescentrum.  Een van de troeven voor het Oud St-Jan is immers de nabijheid van het station waardoor mensen die op congres komen, zowel uit binnenland maar a fortiori uit het buitenland, perfect met het openbaar vervoer het Oud St-Jan kunnen bereiken.

Als deze plaats zou worden uitgekozen om een parking van 500 plaatsen te bouwen (of te graven), dan zal dit inderdaad verkeersoverlast veroorzaken in de kleine, nauwe straatjes rond het Oud St.-Jan.  Dit is de terechte vrees van omwonenden, studies wezen dit uit (tot 2 extra autobewegingen per MINUUT).  Al te gemakkelijk worden beslissingen genomen die zogezegd de prosperiteit van de stad op het oog hebben, maar die niet stil staan bij de effecten op de omgeving.

Omgekeerd lijkt het of de omgeving  tegen de vooruitgang is. 

Niets is uiteraard minder waar. 

Dit hoeft ook niet in strijd te zijn met de doelstellingen van de uitbaters van het Oud Sint-Jan.  Onlangs werd er een congres van +2000 mensen georganiseerd.  Dit is perfect verlopen, ook zonder dubbele of driedubbele parking.  Organisatoren waren lovend over de bereikbaarheid van de site en de stad.  Met de trein is Brugge immers makkelijker bereikbaar dan met de wagen.  De vraag kan gesteld worden of een congresruimte met een capaciteit van méér dan 2000 mensen noodzakelijk is in de Brugse binnenstad. 

Het is duidelijk dat het gelobby van het kapitaal achter MOH het stadsbestuur heeft aangezet tot het nemen van haastige en heimelijke beslissingen.  De vluchtigheid van hun maatregelen werd reeds onderstreept door het vernietigen van de beslissing omtrent het koetshuis en de bouwvergunning door de raad van state.

Het gemeentebestuur schiet zichzelf in de voet (of in de voet van die na hen komt) als ze diezelfde kortzichtigheid aanhoudt bij verdere beslissingen.  Het is duidelijk dat een masterplan nodig is voor het Oud St.-Jan.  Een masterplan dat, conform de bepalingen in de erfpachtovereenkomst met de eigenaressen-kloosterorde, het algemeen nut tot doel strekt.  De stad heeft de site immers in concessie voor een luttele 2500€ (!) per jaar.  Jammer genoeg heeft het nooit de spreekwoordelijke ballen aan het lijf gehad om er zelf iets te verwezenlijken.  In plaats daarvan werd de site voor hetzelfde pietluttige bedrag doorgeschoven naar een Spaanse investeringsgroep.  

De inkomsten van de gigaparking zouden dus Brugge zelfs niet ten goede komen.  Enkel de factuur voor heraanleg van straten en voor overlast blijft de Brugse belastingbetaler zijn deel.  Traditionele partijen zien de parking nu evidamente als topic bij uitstek om garen bij te spinnen. 

Het is in verkiezingstijden bon-ton om voor een congrescentrum te zijn (dat Brugge zogezegd als congresstad op de kaart zou zetten) en voor ontwikkeling en voor vooruitgang.  Maar het is maar al te goedkoop en gemakkelijk om luid te schreeuwen dat je voor ondernemen bent zonder alle elementen in kaart te brengen en de alle belanghebbenden op zijn minst te horen. 

Het is jammer dat niet eerder rond het station gekozen werd voor een parking met minstens 1 verdiep meer boven -en 1 verdiep meer onder de grond.  Daar was plaats voor hoogbouw en deze parking ligt wel buiten het eigenlijke stadscentrum.

Brugge mag niet teren op goedkoop succes maar moet uitdagingen durven aangaan. De handschoen moet worden opgeraapt, niet de handdoek geworpen….

        ….

 

verder lezen


Notice: html_image: unable to find '/opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/uploads/thumb_' in /opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/libs/smarty/plugins/function.html_image.php on line 99

Een stadsmuseum voor Brugge

- 29-09-2012

Vorig jaar bracht het kunsttijdsschrift Vlaanderen een themanummer uit over de Vlaamse musea dat niet bepaal mals was voor het Brugs museumbeleid. Commercialisering en toerisme zouden er de bovenhand hebben gehaald … Boven kwaliteit en inhoud.  Nu beken ik dat ik één van de Bruggelingen ben die in eigen stad graag tentoonstellingen bezoek maar musea met een vaste collectie vooral bezoek buiten de eigen stadspoorten. Twee jaar geleden wou ik daar verandering in brengen door m’n dochter de Brugse musea te leren kennen. Het was toch even slikken toen ik het Gruuthusemuseum binnenstapte en vaststelde dat het museum was aangepakt door een interieurarchitect die zichzelf duidelijk belangrijker vond dan de collectie van het museum.

Op dat ogenblik liep er ook de tentoonstelling “De Uitvinding van Brugge” over de neogotiek in Brugge. Let wel: ik heb alle respect voor de neogotiek en wijs er mijn buitenlandse vrienden vaak op dat Brugge eerder een  neogotische dan een middelleeuwe stad is en behoor dus niet tot de club van pezewevers die de geschiedenis onrecht wil aandoen door het Provinciaal Hof te slopen en te vervangen door een kopie van de middeleeuwse Waterhalle of op de Burg de Sint-Donaaskathedraal uit zijn as willen zien herrijzen. Echt, er zijn mensen die dat voorstellen. Maar de tentoonstelling bleek opgezet te zijn door mensen die het verschil niet kennen tussen een kunsthistorische publicatie en een tentoonstelling: een serie displays met ellenlange teksten en fotokopies. Gevolg: mijn dochter, een belangrijk onderdeel van de doelgroep kinderen, verveelde zich er stierlijk en ik had zelf zin om de tentoonstelling in te pakken en thuis nog eens op mijn gemak  na te lezen.  Ze staat nu in mijn overzicht van niet helemaal geslaagde culturele evenementen in Brugge naast andere zoal het te vlug in elkaar geflanste Kamarama (2012) of het poëzie-evenement “Een kleine ritselende revolutie” (2009). 

Ook de komst van het Museum of History doet mij het ergste vermoeden na het bericht dat een deel van de voorziene ruimte in de linkervleugel van de Waterhalle,…. Sorry, het Provinciaal Hof zal worden ingenomen door een chocoladewinkel en een biershop. Chocolade en Bier? Hoera! Geen moment te laat! Net wat we nodig hebben hier in Brugge! 

Twee recente voorbeelden uit eigen land, bewijzen hoe je een historisch museum smaakvol kan inrichten en boeiend kan maken zonder afbreuk te doen aan de historische inhoud. Het ene museum is het onlangs vernieuwde “In Flanders Fields” in Ieper. De voorbije lente bezocht ik het museum voor een derde keer. De eerste keer was in mijn kindertijd. Toen was het oorlogmuseum nog een opeenstapeling van voorwerpen uit WOI. Enkele jaren geleden werd het museum vernieuwd en maakte de collectie plaats voor een interactief traject. De nieuwe make-over van het museum combineert beide concepten en geeft een mooi voorbeeld van Ieper in de Eerste Wereldoorlog. Het tweede museum is het STAM te Gent, gevestigd in de Bijloke die een erg goed voorbeeld is van hoe je een gebouw smaakvol kunt renoveren en waar je op een onderhoudende manier kennis maakt met de geschiedenis van Gent.

Mag ik dus eens luidop dromen van een stadmuseum voor Brugge? Want eerlijk gezegd verbaast het me dat een stad met zo’n rijke geschiedenis geen museum heeft waar Bruggelingen en toeristen terecht kunnen voor het verhaal van Brugge. En neen, zo’n museum hoeft niet gerealiseerd te worden op het Oud Sint-Jan of de Markt van Brugge. Het kan best gerealiseerd worden in één van de wijken aan de rand van Brugge of de randgemeenten en zo bijdragen tot de culturele en economische integratie van sommige ingeslapen wijken. Maak van het museum bovendien een pareltje van moderne en ecologisch architectuur en makkelijk bereikbaar met het openbaar vervoeren en we hebben er weer een monument en toeristisch aandachtspunt bij zonder dat het woord Efteling hoeft te vallen.       

verder lezen

Een autoloos bestaan : mission possible

Millie Hemelsoen - 27-09-2012

We hebben nog nooit een auto gehad en zullen hopelijk nooit zelf er één hebben.

De reden waarom we geen auto nodig hebben is eenvoudig. In de volledige periode dat we samenwonen is dat steeds in een stad geweest. Eerst Kortrijk, nu al 6 jaar Brugge. In een stad heb je het grote voordeel dat alles dichtbij is, vooral als het om compacte steden gaat zoals Kortrijk en Brugge.Winkels vind je op fietsafstand, ook het openbaar vervoer valt heel goed mee qua bereikbaarheid en frequente lijnen en als het meevalt vallen de fietsomstandigheden ook best mee.

verder lezen


Notice: html_image: unable to find '/opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/uploads/thumb_' in /opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/libs/smarty/plugins/function.html_image.php on line 99

De strijd tegen energiearmoede

- 26-09-2012

Onlangs schatte de voorzitter van het Brugse OCMW het aantal Bruggelingen dat onder de armoedegrens leeft op 12 tot 15.000. Dat is 10 à 13% van de bevolking! En eigenlijk ligt de reële armoede nog veel hoger. De diensten schuldbemiddeling en budgetbeheer van het OCMW en de Brugse welzijnsorganisaties stellen vast dat ook mensen met een modaal inkomen zich steeds vaker bij hun diensten melden. Armoede is een complex probleem dat verschillende levensdomeinen raakt zoals tewerkstelling, huisvesting, maatschappelijke participatie…. In deze verkiezingen lijken ze een vergeten groep hoewel welzijnsorganisaties aan de alarmbel trekken.

Een probleem dat steeds meer hallucinante vormen aanneemt is energiearmoede. Energie neemt een steeds grotere hap uit het budget van mensen met een inkomensprobleem. En dat heeft verschillende oorzaken. In de eerste plaats zijn er de steeds hogere wordende energieprijzen. We spreken tegenwoordig al gemakkelijk van gemiddeld 15% van het budget met pieken die veel hoger liggen voor de armste groepen. Ter vergelijking:  een gemiddelde inkomen besteedt ongeveer 6% van zijn budget aan energie.   En dan is de huishuur nog niet betaald. Een armoedeprobleem gaat meestal ook gepaard met werkloosheid of sociale isolatie. Dat betekent dat ze vaak 24 op 24 uur thuis zitten. In tegenstelling tot tweeverdieners met schoolgaande kinderen profiteren ze dus niet van het energieverbruik van hun werkgever of school.

Veel armen die een flat of kamer huren waar de energiekosten jaarlijks worden afgerekend, worden op het einde van het jaar geconfronteerd met hoge afrekeningen die ze niet kunnen betalen en waardoor ze verder in de armoedespiraal belanden. Malafide verhuurders houden vaak de maandelijkse voorschotten opzettelijk laag om het huren van zo’n flat of appartement aantrekkelijker te maken. Als die huurders dan hun jaarlijkse kosten niet kunnen betalen is de gedachte vaak: “Het OCMW lost het wel op”. Dat afwentelen van persoonlijke belangen op de maatschappij moeten we in Brugge vermijden. Verhuurders zijn vandaag al wettelijk verplicht de huurprijs en de kosten apart te afficheren. In Brugge kunnen we verder gaan door verhuurders van gebouwen of flats waar de afrekening periodiek gebeurt, te verplichten naast de energieprestatie (EPC) de reële kosten bekend te maken op basis van het gemiddelde verbruik in het gebouw van het vorige afgerekende jaar of periode.

Een tweede probleem dat aan de bron ligt van energiearmoede zijn de slechte huisvestingsomstandigheden waarin armen vaak leven. In tegenstelling tot mensen met hogere inkomens wonen ze in huizen die niet of nauwelijks geïsoleerd zijn, ramen die de warmte nauwelijks binnenhouden en verouderde verwarmings- en elektriciteitsinstallaties. Met het systeem van de wooninspecties heeft het stadsbestuur een wapen in handen om eigenaars te verplichten hun woningen aan te passen aan de wettelijke kwaliteitnormen. Jammer genoeg gebeuren die woninginspecties hoofdzakelijk op vraag van de betrokkenen en voor veel kansarmen is die stap te groot. Daarom moeten er in Brugge ook meer ambtshalve woninginspecties worden uitgevoerd in samenwerking met de Brugse welzijnsorganisaties die een meldingfunctie hebben. Maar een voorwaarde is wel dat Brugge, het OCMW en sociale huisvestingsorganisaties voldoende transitwoningen ter beschikking stellen die bewoners die een ongeschikt of onbewoonbaar verklaarde woning moeten verlaten, tijdelijk kunnen opvangen. Een andere maatregel kan zijn dat eigenaars van goedkope huurwoningen die aan de kwaliteitsnormen voldoen goedkope leningen kunnen krijgen via een systeem van premies en goedkope leningen om de energieprestaties van hun woning te verbeteren. Die woningen krijgen dan een gratis energiescan en de verhuurders engageren zich om hun huurprijzen niet te verhogen gedurende 9 jaar.

Het probleem van energiearmoede heeft dus ook te maken met het schrijnend gebrek aan sociale woningen op het Brugs grondgebied. Een dossier waar ons stadsbestuur beter het schaamrood op de wangen van krijgt. Sociale organisaties schatten dat er tegen 2025 behoefte is aan 1700 extra sociale woningen in Brugge, een stijging met ongeveer 40%.  Dat zijn zo’n 110 woningen die jaarlijks moeten gerealiseerd worden. Daarin moeten we af van het gettodenken: meer sociale woningen moeten gerealiseerd worden door het energiezuinig renoveren van oude panden in de binnenstad en de rand. En er moet vooral ingezet worden op huurwoningen in plaats van koopwoningen zodat huurders van wie de inkomenssituatie verbetert, kunnen uitwijken naar een woning op de privémarkt.

En tenslotte is een derde oorzaak van energiearmoede het feit dat veel armen en kansarmen geen weet hebben van hoe ze zuinig moeten omgaan met energie en hoe ze kleine verbeteracties in hun woningen kunnen uitvoeren. Een actie als klimaatwijken die bewoners samenbrengt om hun energieverbruik te rationaliseren, zou een permanent onderdeel moeten worden in de werking van het armoedebeleid. Ook het tewerkstellingsbeleid van het OCMW kan hierin betrokken worden. Het opleiden van armen tot energiebegeleiders die lotgenoten ondersteunen om energie te besparen, zou een speerpunt kunnen worden in de art. 60-werking, het artikel uit de OCMW-wetgeving dat de tewerkstelling van leefloners in openbare besturen en vzw’s organiseert. Ook bij het bouwen en energie-efficiënt renoveren van woningen door openbare besturen op Brugs grondgebied kunnen sociale clausules ingevoerd worden die aan leefloners en langdurige werklozen een tijdelijke tewerkstelling kunnen bieden.

 

verder lezen


Notice: html_image: unable to find '/opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/uploads/thumb_' in /opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/libs/smarty/plugins/function.html_image.php on line 99

Waarom geen verbreding van het Schipdonkkanaal?

- 25-09-2012

Een dossier dat in onze stad de gemoederen geweldig beroert is dat van de verbreding van het Schipdonkkanaal. Vreemd genoeg komt dat dossier zelden ter sprake in de politieke communicatie tijdens deze gemeenteraadsverkiezingen. Misschien omdat het dossier de politieke partijen ook intern verdeelt en een aanzienlijk deel van de kiezers het dossier niet gunstig gezind is? De lobby rond de haven van Zeebrugge schreeuwt al jaren dat die verbreding er moet komen om de haven economisch leefbaar te houden en de concurrentie met de grote jongens aan te kunnen. De voorbije jaren werden hele bossen gekapt om de onderzoekrapporten te publiceren die nu eens wel,  dan weer niet in het voordeel van zo’n verbreding pleiten. Het schrijven van overheidsrapporten is een industrie op zich geworden. Nu heb ik zelf een paar jaar meegedraaid in dat wereldje en ik weet hoe het bij het schrijven van overheidrapporten aan toe gaat. Je bijt nu eenmaal beter niet de hand die je voedt. Zelf pleit ik in deze onschuldig. De rapporten waaraan ik meewerkte hadden geen gevoelige politieke lading. Zeg nu eerlijk: u ligt waarschijnlijk niet wakker van het draagvlak voor duurzame ontwikkeling bij gemeentelijke ambtenaren of het activeren  van laaggeschoolde vrouwen om in een opleiding of werkervaringsproject te stappen. Hoewel: toen uit een onderzoek binnen de diensten van de Provincie West-Vlaanderen waaraan ik meewerkte, bleek dat bijna de helft van de ambtenaren zelfs niet wist dat ze printten en kopieerden op milieuvriendelijk papier, werd dat rapport zachtjes afgevoerd. Kwestie van de verantwoordelijke deputé niet in verlegenheid te brengen.

Maar dit terzijde. Om maar te zeggen dat ik de resem rapporten die de voorbije jaren is verschenen over het Schipdonkkanaal met bijzondere interesse en argusogen heb gevolgd. Zelf zou ik de lof van het kanaal in zijn huidige vorm kunnen bezingen door te wijzen op zijn belang voor het landschap, de omliggende natuur en landbouw, de toeristische en recreatieve meerwaarde die het biedt voorde dorpen en gemeenschappen langs het kanaal, maar dan zou u me waarschijnlijk een onverbeterlijke romanticus vinden. Het gaat nu eenmaal om containers en niet om mensen. De harde feiten dus.  

Eén van die rapporten was het in 2008 te vroeg uitgelekte rapport dat de economische succesfactoren voor een verbreding van het kanaal opsomde. Een van die factoren was dat de bouwkosten van het kanaal niet hoger mochten liggen dan voorzien. En laten we eerlijk zijn: het gebeurt zelden dat openbare werken zich houden aan de vooropgestelde kostenramingen. In Brugge zelf hebben we indertijd de budgettaire stoelendans meegemaakt rond het concertgebouw. En in Frankrijk werden de plannen voor het kanaal Seine-Nord zelfs in het vriesvak gestopt omdat men uiteindelijk berekende dat de kosten ervan 50% hoger zouden liggen dan aanvankelijk geraamd waardoor privépartners hun interesse in het project verloren. Wat betreft de kosten van ons kanaal: aanvankelijk werden die geraamd op 600 miljoen euro. Maar economen wezen alras op het feit dat de werkelijke kosten minstens 3  keer zo hoog zouden liggen omdat de economische haalbaarheidsstudies nauwelijks rekening hielden met de herstelkosten voor natuur, waterhuishouding, de getroffen gemeenten en de landbouw. Ook het aantal onteigeningen dat nodig zou zijn, werd nogal laag ingeschat. En ondertussen hebben de studies over de verbreding van het kanaal zelf al momenteel al meer dan 1 miljoen euro gekost. Vooral het effect op de waterhuishouding baart zorgen. Om dat argument te ontkrachten werd alweer een nieuwe studie besteld die concludeerde –toegegeven de conclusies waren iets genuanceerder-  dat het met de impact op de waterhuishouding en de verzilting door binnenstromend zeewater wel zou meevallen. Tot een ingenieur met wat meer kennis van zaken zich erover verbaasde dat het rapport zich hoofdzakelijk baseerde op cijfers uit 2008 –wat een vrij nat jaarwas – terwijl droge jaren zoals 2003, 2005 en 2009 niet werden onderzocht, en dat de studie weinig rekening hield met andere waterprojecten in de regio.  

Succesfactor twee was dat het relatieve aandeel van het transport via spoor en het transport tussen Zeebrugge en de Schelde via de kustvaart en aangepaste binnenschepen, niet hoger zou worden. Wat een vreemde gedachtekronkel is omdat dat net de alternatieven zijn voor een verbreding van het kanaal. Om van het Schipdonkkanaal dus een succes te maken mag er dus niet te veel geïnvesteerd worden in zinvolle alternatieven. Vreemde jongens, die havenjongens.

De belangrijkste succesfactor om van de verbreding een succes te maken was dat onze economie de volgende jaren een hoge economische groei moet kennen. Vorige week maakte het Federale Planbureau bekend dat de Belgische economie in 2012 niet zou groeien maar zelfs met 0,1% ou krimpen en voorspelde het bureau dat ook het volgende jaar  een matige groei zal kennen.

De economische groei in onze contreien zal dus wellicht nooit meer zo hoog zijn als vroeger. We moeten er dus rekening mee houden dat de internationale handel door de stijgende olieprijzen en dus ook het transport over zee de volgende jaren eerder zal afnemen dan toenemen. De concurrentie tussen de verschillende havens zal moordend zijn. En zelfs al zou een verbreding van het Schipdonkkanaal in de huidige economische context op papier een oplossing bieden, ze zal door andere havens en landen met maatregelen gecounterd worden. Wanneer de slager in uw straat belegde broodjes begint te verkopen mag u er prat op gaan dat de slager even verderop binnen de kortste keren hetzelfde zal doen.  En dus lopen we het risico dat over twintig jaar de lobby van Zeebrugge tot de conclusie zal komen dat het kanaal toch niet het verhoopte economische succes is geworden en dat er bijkomende maatregelen nodig zijn. Misschien een nieuw kanaal om het Schipdonkkanaal te ontsluiten? Of het inplanten van industrieterreinen en handelszones langs het kanaal? En zo dreigt het kanaal een olievlek te worden die we liever niet hadden gezien. De oplossing voor Zeebrugge is dus niet dat de haven zich probeert te meten met de andere havens door hen te imiteren of achterna te hollen maar dat ze activiteiten ontwikkelt die haar van die andere havens onderscheidt. Ook in het verleden is dat altijd de beste piste gebleken. En een verbreding van het Schipdonkkanaal hoort niet in dat rijtje thuis.  

 

verder lezen

groen wil stijgende onveiligheid van fietsers in Brugge aanpakken

Groen Brugge - 22-09-2012

Brugge is bij de meest onveilige fietsteden in Vlaanderen. Deze tendens moet gekeerd worden.Hoe moet dit aangepakt worden?

verder lezen

Vertrek TP Vision

Valentijn Vyvey - 21-09-2012

Groen Brugge betreurt het vertrek van TP Vision. De verhuis van deze voor 40 jaar vaste waarde in Brugge is een aderlating voor onze stad. Hoewel we begrip hebben voor de keuze om zich te vestigen in een universitaire omgeving, denken we dat Brugge meer kon doen om de vestiging hier te houden.

verder lezen

Begint de herfst op 21 september ?

Bart Sarazijn - 20-09-2012

Volgens mij begint de herfst niet op 21 september maar op…

verder lezen


Notice: html_image: unable to find '/opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/uploads/thumb_' in /opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/libs/smarty/plugins/function.html_image.php on line 99

Zijn er kanalen in Brugge?

- 20-09-2012

Uit de geschiedenislessen herinnert u zich wel nog dat Brugge ooit één van de belangrijkste handelssteden van het westelijk halfrond was. Die economische positie had het deels te danken aan haar ligging aan het Zwin, geen rivier of een kanaal maar een zeearm. De verbinding tussen het Zwin en de stad werd verzorgd door een netwerk van kanaaltjes dat gevoed werden door het riviertje de Reye en kennen we vandaag nog onder de naam de reien. Toen dat Zwin verzandde en uiteindelijk inkromp tot een drassig en vogelrijk gebied aan de kust leek het ook gedaan te zijn met de economische leidersrol van Brugge. De Bruggelingen lieten het daar niet bij en gingen zwaar lobbyen bij de Vlaamse graaf voor een kanaal dat hun stad moest verbinden met de Leie en het verdwijnende Zwin van vers water moest voorzien. Dat plan viel in slecht water bij de Gentenaars die vreesden voor hun eigen economische positie maar ook dat het waterpeil van de Leie danig zou slinken. Op het einde van de veertiende eeuw brak er een bloedige strijd uit tussen beide steden die in het voordeel van Gent werd beslecht. De Brugse kanaalprojecten werden een paar eeuwen opgeborgen.

In de 17de eeuw kreeg Brugge uiteindelijk haar langverwachte kanaal. Of liever gezegd twee. Een kanaal dat Brugge met de zee verbond (Brugge-Oostende) en het lang bestreden kanaai tussen Brugge en Gent. Maar die kanalen brachten niet het economisch soelaas dat men ervan had verwacht. En dus zocht men een oplossing. Jawel, een nieuw kanaal dat de twee andere moest ontsluiten. Er werd in Brugge een wijk en een klooster gesloopt om baan of liever: vaart te maken voor de Coupure. Maar ook nu werd Brugge niet de wereldhaven die het ooit was.

De Bruggelingen bleven ijveren voor een nieuwe toegang naar de zee en wisten zelf Napoleon voor hun boot te spannen. Om Brugge in haar oude glorie herstellen groef de keizer –nu ja, hij kreeg daarbij de hulp van enkele duizenden krijggevangenen- een kanaal dat het Zwin moest vervangen. Waterloo stak een stokje in de wielen en dat kanaal heeft nooit de zee bereikt. Later in dezelfde eeuw werden twee nieuwe kanalen gegraven: het Leopolds- en Schipdonkkanaal, in de volksmond bekend als de Stinker en de Blinker. Die hadden weinig te maken met de drang naar welvaart van het inmiddels verpauperde en weinig geïndustrialiseerde Brugge maar moesten vooral beletten dat het door de ontluikende industrie zwaar vervuilde water van de Leie door Gent zou stromen. Vandaar de Stinker. Ook toen had men weinig respect voor het omliggende gebied en zijn inwoners.

Leopold II pakte de zaken anders aan. Als de zee niet meer naar Brugge wou, dan moest Brugge maar naar de zee. Tussen Blankenberge en Heist werd een nieuw Brugge gebouwd: Zeebrugge. En ook daar hoorde een kanaal bij. Een deel van de gemeente Koolkerke werd gesloopt om plaats te maken voor een Brugse binnenhaven en de nieuwe wijk Sint-Jozef moest onderdak bieden aan de havenarbeiders. Zeebrugge en de nieuwe binnenhaven werden verbonden door het Boudewijnkanaal. Wie vandaag de troosteloze aanblik ziet die die binnenhaven vandaag biedt (let wel: ik hou wel van die troosteloze aanblik) weet ook wel dat het nooit echt iets geworden is met dat kanaal.  

In de jaren zeventig van de vorige eeuw ontstond er een nieuw elan rond de haven van Zeebrugge. De haven werd fiks uitgebreid en omgevormd tot een diepzeehaven en de Bruggelingen werden warm gemaakt voor dit project. Zelf herinner ik me nog hoe in het derde studiejaar gestencilde blaadje werden uitgedeeld waar we met veel enthousiasme en kleurpotloden de nieuwe dokken, rorozones, sluizen… mochten inkleuren. Zeebrugge werd een belangrijke werkgever maar de dromen van een volledige tewerkstelling in de regio en een plaats naast havens als Rotterdam en Antwerpen werden nooit volledig waargemaakt.

En dus bleven we maar dromen van een nieuw kanaal dat Zeebrugge naar een hoger economisch niveau moest tillen. Toen een gloednieuw kanaal dat de haven moest ontsluiten niet helemaal realistisch bleek, verplaatste de aandacht zich naar het Schipdonkkanaal. Voor de enen een belangrijk landschaps- en maatschappelijk element en een toeristische meerwaarde, voor de anderen ligt het daar toch maar te liggen. Maar hoe het met dat kanaal dreigt af te lopen, lees je in een volgende blog.

verder lezen

Extra publieke ruimte in Kristus Koning?

Valentijn Vyvey - 19-09-2012

Tussen de Kroonstraat en de Scheepsdalelaan ligt al jaren een kale betonnen vlakte. Groen Brugge vindt het zonde deze ruimte niet te benutten.

verder lezen


Notice: html_image: unable to find '/opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/uploads/thumb_' in /opt/www/treeviewbvba3/web/temp.trotsopdetoekomst.be/skylimit/libs/smarty/plugins/function.html_image.php on line 99

Ducheynes Politieke Praatjes (2): een niet zo autoloze autoloze zondag

- 19-09-2012

Vorige zondag organiseerde Brugge samen met veel andere steden en gemeenten een autoloze zondag. Jammer genoeg kon ik niet deelnemen aan de vele activiteiten die de stad die dag organiseerde. Een verlaat Herfstfeest voor mijn zoon Cyril schiep andere verplichtingen: langs mijn kant van de familie organiseren we geen communie- of lentefeestenmaar herfstfeesten, kwestie van de kerk en de fakkel in het midden te houden. Bedoeling van de autoloze zondagen is een (1) dag de auto thuis te laten en de uitstoot van C02 een (1) dag naar beneden te halen. Op het eerste zicht een mooi initiatief maar toch: een dubbel gevoel...

Brugge wendt de autoloze zondag vooral aan om het historisch centrum nogmaals behoorlijk in de kijker te zetten. Misschien moet iemand met veel vrije tijd eens berekenen wat de organisatie van al die activiteiten, het aanvoeren van materiaal, deelnemers en bezoekers aan CO2 oplevert. En uit de parkingproblemen die die dag rond het centrum van de stad ontstonden en de files achteraf bleek er zondag inderdaad een hele gemotoriseerde volksbeweging uit andere delen van onze stad en Vlaanderen op gang te zijn gekomen.  

Maar erger nog is dat Brugge al jaren halsstarrig weigert een degelijk klimaatbeleid uit te werken, een boot waar andere steden en gemeenten de voorbije jaren wel op zijn gesprongen. Onze stad heeft  nochtans een sleutelrol te spelen in de strijd tegen klimaatopwarming en olieschaarste.  Meer dan Vlaanderen, België of Europa staat ze dichter bij de burger en kan ze haar regie – en beleidsfunctie gebruiken om ons allemaal in de juiste richting te duwen. Behalve het organiseren van autoloze zondagen kan ze een lokaal klimaatbeleid voeren dat de reductie van broeikasgassen in alle beleidsdomeinen integreert.  En niet alleen op zondag. Dat vergt een beleid dat verder kijkt dan de volgende zes jaar maar ook maatregelen neemt die de belangen van de volgende generaties Bruggelingen in rekening brengt.

Jammer genoeg is dat in Brugge nog niet doorgedrongen. Toch niet de voorbije legislaturen. Onze stad weigert al jaren deel te nemen aan internationale klimaatcampagnes zoals het Burgemeestersconvenant waarin Europese steden en gemeenten zich engageren om de CO2-uitstoot op hun grondgebied tegen 2020 met minstens 20% te reduceren. Veel steden gaan zelfs nog verder:  ze koppelen hun klimaatbeleid e aan een politiek die o.m. groene jobs creëert en hun stad onafhankelijker maakt van geïmporteerde energie, wat in tijden van economische crisis ook een belangrijke troef is.  Maar niet in Brugge dus, waar een dag als autoloze zondag meer met citymarketing te maken heeft dan met een echt en efficiënt klimaatbeleid. Benieuwd hoeveel Brugse ontslagnemende schepenen zondag staan mee te kelen op “Sing For The Climate” in het Astridpark.

 

verder lezen

mijn groene overtuiging

Pascal Cornet - 18-09-2012

Misschien wordt het na al die vrijblijvende en luchtige stukjes wel eens tijd voor een serieuze bezinning. Waarom Groen? Waarom kandidaat?

verder lezen

Wat een kandidaat lijden kan :

Bart Sarazijn - 17-09-2012

 Ik heb gisteren tegen de avond iets meegemaakt dat bijna aan het onvoorstelbare grensde

verder lezen

campagneborden (bis)

Pascal Cornet - 17-09-2012

Waarin we op zoek gaan naar een juiste omschrijving voor het stukje hout waarmee de steunlat en daarmee meteen het hele verkiezingsplakkaat op zijn plaats wordt gehouden...

verder lezen

Brugge voor jongeren

Karin Robert - 17-09-2012

Een studie in opdracht van Stad Brugge, OCMW Brugge en CAW Regio Brugge werd op een studievoormiddag in het auditorium van het OCMW, Ruddershove te Brugge gepresenteerd. Groen Brugge was present...

verder lezen

recentere artikels oudere artikels

trefwoorden